Филм на Брендон Фоли.
Вини Џонс
Точно така.
Ајде...
Еј!
Џејсон Бари Нора-Џејн Ноун
Напиј се со мене.
И едно оганче, додека си тука.
Адам Фогерти Ами Хоберман
Тргај се!
Кучка!
Да.
Дај ми ја чизмата назад, лигаво блато.
Легенда за калта
Сигурен сум дека сите знаете,
дека каливите тела се мумифицирани остатоци
на луѓе, консервирани во богатите минерални води.
Повеќето датират од бронзената и железната епоха
пред околу 2000 години,
и го опфаќаат периодот од праисторијата па се до нашиот период.
Се наоѓаат низ цела Северна Европа,
особено Ирска и Данска,
каде што е најден овој примерок од 1953-та.
Еве уште еден.
И уште еден.
Да се вратиме во реалноста.
Секако, дека нашата жртва е стара 2000 години,
таа може да ни каже преку медицинската археологија.
ДНК анелизата покажува, дека е локална.
Стомакот покажува, дека имала богата диета
и веројатно е почината есента кога храна имало во изобилство.
Дали страдала? - Да, мислам дека било така.
Каливите тела често покажуваат знаци на ритуални мачења пред смртта.
Зашто? Што направила?
Но, јас сум само еден археолог.
Г-це? - Рајли. Саерс Рајли.
Можам единствено да шпекулирам,
но верувам, дека некои од труповите
биле жртвувани за боговите, за да се осигура добра реколта.
Мислам, дека останетите биле казнети. - За што?
За престапи, кои што биле доста сериозни.
За нешто, што ќе донесе срам на целото племе.
Тие тела, често се наоѓани
на границите на древните племенски царства,
што би се рекло "на ничија земја".
Зашто?
Е, тоа е само теорија,
но јас мислам, дека древните луѓе ја прифатиле калта
како лошо место,
ниту земја, ниту вода, на сред ништо.
Ниту подземниот свет, ниту живиот свет,
секој убиен таму, му заглавуваат таму
телото и душата за вечни времиња.
Сакате ли да погледнете од близу?
Некој друг?
Извини за тоа, Дејвид.
Сите ве молам, да покажеме благодарност
на професорот Дејвид Волис?
Жалам. Ќе ме извините ли, молам?
Извинете, ако каливото тело ве вознемири.
Го поминувам повеќето време, опкружен од нив.
Заборавам колку се страшни за повеќето луѓе.
Наскоро чудното може да биде потценето.
Можеби е така. Но сите имаме сопствен начин на живот.
Со што се занимаваш ти?
Обично сум помошник асистент, но оваа недела сум главен шофер
на една важен научник. Кој?
Вие.
Не требаше да сме тука.
Не сери, Шерлок.
Сакам да кажам, дека не треба да сме тука, туку многу миљи далеку од тука.
Опушти се. Нема никаква причина, некој да се сомнева во нас.
Ако го напуштевме Б&Б со два претплатени дена,
луѓето ќе си помислеа, дека има нешто, што криеме. Размисли.
Што, нешто како ни завршилото гориво, кога се обидувавме
да не привличаме внимание на себе си?
Каде одиш? На што ти личи?
Да најдам гориво. Треба да има депо наоколу.
А јас? Прави што сакаш.
Исусе Христе!
Не може ли некој во проклетиот свет
да заврши она, што сум го рекла?
Реков, дека ми се неопходни тие договори веднаш кога ќе се вратам.
Да, веднаш откако ќе се разберам со овие лузери.
Добро.
Видете, госпоѓо, не можеме да отидеме натаму.
Ова е такси, а не булдожер. Значи сакаш да чекам тука?
Слушај, Дарби'О Гил. Тоа, што го сакам од тебе,
е да го исклучиш таксиметарот, и да не мрдаш од тука.
По што, ќе треба да ме вратиш
во цивилизацијата, може ли?
Господи, само прашав госпоѓо.
Претстави си, секое утро да се будиш до неа.
Како сите и таа си има достоинство.
Да, доволен за да ја симне и бојата на тракторот.
Боно, сакам да ми објасниш
зашто ме довлече дури од Даблин.
И сакам да знам зашто касните две недели.
Куќите требаше да се готови за еден месец.
Но всушност, г-ѓо О'Лари, двете работи не се поврзани.
Запази ја приказната за во паб. Што има?
Како што веќе кажав, причината за двонеделното каснење
е дека земјата е мека. Мора да ископаме нова канализација
или убавите ваши куќички, ќе се затнат во кал.
Кога ќе завршиме. - И?
Тоа е трусно подрачје и постоело од древните времиња,
Работниците открија доста непријатни работи од калта.
Света Богородице Мајко Господна! Што е тоа?
На што ви личи г-ѓо?
Тоа е каливо тело.
Точно така. Тоа е од оние во музејот,
кои што се стари неколку иљади години.
Прекрасно, прекрасен е. И за што ме довлековте тука?
За да го видите пред да викнеме полиција.
Чекај, не не. Им звониш ли,
следното нешто, што може да очекуваш е да го затворат објектот.
Местото да врие од џандари и археолози со наредби за презервација
и новинари и разни идиоти со метални детектори.
Ете зашто требаше само да се ослободиш од него
а не прво на мене да ми објаснуваш.
Доволно! Земај го тракторот и копај.
Направи нешто корисно барем еднаш!
Земете го и скријте го некаде, каде што нема да биде откриен,
од некој следен гомнар кој што ќе го најмам.
Направете го тоа.
Ти реков, дека видов покрив меѓу дрвата.
Да, но јас не гледам.
О, Боже!
Ги осеќаш ли прстите?
Осеќаш ли? - Да.
Добро, веројатно е само истегнато.
Близу сме до дрвата.
Да се вратиме. Секогаш можеме да преноќиме во колата.
Не и со овој зглог...
Како и да е, но не мислам, дека ќе го најдам патот за назад...
Не и ако се стемни.
Ајде, само треба да продолжиме.
Погледнете.
Ќе ме прнесеш ли преку нив?
Сакаш да ги убиеме? - Се разбира. Месото тука смрди.
Ајде де, тргни ги од патот.
Видете г-ѓо, порачавте шофер, а не крвожеден каубој.
Ако си мислиш, дека ќе земеш бакшиш, може да му бакнеш во газот за довидување.
На, набутај си го бакшишот стара вештице.
Само сакам да се вратам во Даблин.
Тоа е првото умно нешто, што го кажа денес.
Видете, г-ѓо, жалам за тоа.
Имам малку тутун, џвакај го
и за тоа време, тие сами ќе се тргнат.
400 калории. Нема шанса. Цела недела сум на јагленохидрати.
Слушај, Санчо, Влагај во колата.
Смени во рикверц и најди некој од патиштата, кои што ги поминавме,
и да се бегаме од тука!
Добро, но ако заседнеме во калта, бројачот ќе остане вклучен.
Да, да, да, добро.
Ало!
Рунтави имигранти. Еј!
Оди таму, од каде што си дојден.
Келтски? Да не кажа, "вода"?
Рече ли...
Држи ја раката нагоре.
Точно така.
Уште малку.
Дали професорите по археологија секогаш имаат некого,
кој што им ги врши ваквите работи?
Тоа е само теорија.
Сакам да тестираме, пред да напишеме извештај. Што е тоа?
Линијата, која што ја измеривме од едниот гроб до другиот,
ја бележи племенската граница меѓу две кралства во бронзената ера.
Територијата на Сенак се разпростира по границата.
Штом блатата се природни граници, кој би живеел во нив?
Да, прашањето е ако двете кралства сакале да затворат некој,
да го жртвуваат или казнат,
тоа немаше да го направат во езеро или на
некое големо церемонијално место.
Би користеле помали места како...
Срцето на калта.
Да, места како овие биле свети места.
Тие не би ја вршиле нечистата работа тука.
Ако успееме да влеземе во нивните умови, за да разбереме каде всушност,
се правеле жртвувања, можевме да правиме изкопувања, наместо да чекаме,
следната машина за копање, да го ископа следното тело.
Станува касно, да се вратиме.
Зашто се брзаме, да најдеме некој мал паб
да сопреме и да каснеме малку?
Не мислам така. - А, јасно.
Стриктно работа.
Нешто слично.
Штом е така, ќе се вратиме на патот, преку она поле,
кое што минува покрај калта.. Би сакал да погледнеме од близу.
Неверојатно!
Срање!
Го мразам, го мразам!
Ти реков да се придржуваш кон патот.
Да и што од тоа?
Ќе одам да побарам некој фармер со трактор,
за да не извлече од калта. Одма се враќам.
Прави што сакаш. Ќе си викнам друго такси.
Ало? Ало!
О, Господи!
Имаш сигнал и на Еверест.
Пет минути надвор Даблин и нема сигнал.
Еј, каде одиш?
Чекај!
За Бога, одиш побрзо, отколку што возиш.
Ајде де!
Необичаено за археолог е да не ја сака природата.
Кога ќе откриеме нешто, го ископуваме.
Ти копаш. Јас сум уредник и последното што го видов беше музејот во Даблин.
Секогаш ли си толку пријатна или само со мене си ваква?
Видете, г-н Волис... - Професор Волис, но...
можеш да ме викаш Дејвид.
Се прашуваш зашто не те сакам?
Заборавив колку се упорни Ирските жени.
Ајде. Исплукај го.
Се враќаш тука, како да си Божји дар на археологијата.
Можеби не сум, но барем правам нешто за себе си.
И сите, кои што стојат тука се каливи луѓе.
Светот е голем Саерс. Пробај да го запознаеш.
Може да научиш нешто... како на пример, манири.
Не, јас ќе останам тука
а ти можеш да се вратиш со скапаните свои лекции,
со големата глава и манири
и сите тие глупави девојки, кои што се смеат на твоите шеги.
О, да... крава.
Како ме нарече? - Крава!
Боже мој, никој ли не живее во оваа проклета земја?
Ти би живеел ли на вакво место?
Го пропуштив летот за Чикаго и сум заглавена тука,
на сред ирската "Апокалипса Сега".
Прво кравите, потоа калта.
Возам како луд поради вас, Мис Дејзи.
Еј, што е тоа таму, зад дрвата?
Цивилизација?
Боже, ако немат тоалет, трактор и телефон,
може да се проклети абориџани и не ми е гајле за тоа.
Води ме Мак Даф.
Ништо не вреди ова место.
Што... О, Боже!
Извини.
Јадната.
Мислам, дека сум добро.
Не ти, туку кравата!
Од каде по ѓаволите излезе ова?
Чекај малку. Ќе можеш ли?
Еј, еј, еј!
Назад!
Внимавај каде удираш.
Боже, ќе ја погледаш ли оваа дупка?
Не си ли гледал "Тексашки масакар со моторна пила"?
Тоа не беше ли со еден, кој што свиреше на банџо?
Тоа беше "Избавувањето", глуп.
Ало!
Здраво.
Толку сме среќни што ве гледаме.
Не толку, колку сме ние.
Не верував, дека толку брзо ќе не најдете.
Не би го нарекла тоа брзо.
Требаше да поминеме по калта, за да го откриеме задниот двор.
А како разбравте, каде точно да дојдете?
А каде на друго место да бараш помош во скапаното блато?
Глупаци.
Значи не сте дошле за нас?
Единствената колиба во скапаното блато,
веќе е резервирана од други изгубени?
Уште едни јенки. Кажете ми дека имате телефон.
О, да, исто и едно такси ни чека од зади.
Нема проблем.
Имам свое сопствено.
Можеби е подобро да влеземе.
Исусе Христе!
Господи!
Еј, г-н Мускул, уште од горе те видовме.
Работите ти беа скапани си ги сакаме парите назад.
Еј, господине!
- Сакав само... - Не ја сакам твојата помош.
Сакам само да откријам како да си одам од тука.
Не е толку лесно.
Дури и за г-н "Го-Поминал-Животот-По-Блатата"?
Луѓето ги минуваат животите тука,
и не секогаш ги знаат сите патеки.
Во бронзената епоха, правеле патеки од кал,
кој го полагале под површината, за да се знае само од племето.
Ако некој од племето, разкриел тајната на патеките,
Така да ги потопувале. Чувај си ја лекцијата.
Ајде.
Ти реков, дека ќе најдам излез.
Ти дури ни поима немаше.
Здраво.
Здраво, ние малку се загубивме.
Може ли да се послужиме со телефонот?
Да не сте јенки. Добредојдовте на забавата.
Нема шанса, не е ли откачено? Која е шанса за такво совпаѓање?
Неверојатно е, но не до толку, да се најдовме тука.
Луѓето секогаш одат, таму каде што живееле други луѓе.
Поинтересно ми е, таму каде што во моментот живеат луѓе.
Да одиме, да го најдеме патот.
Без увреда. Доста време ги следам блатата
и најумното нешто е, да почекаме до утре.
Дури на дневна светлина, тешко се разликуваат патеките.
Можеби сакаш да ја поминеш ноќта, во тој тоалет,
но нема шанса јас да го направам тоа.
Никој од нас не сака, но тој е во право.
Мелори не може да оди.
Еј, Барби, Можеби не си извела поука,
но ние не сме Шесте Мускетари. Јас си одам.
Ќе викнеме линејка,
Штом имам обхват. Дино, ајде. Побрзо!
Можеш да ми кажеш каде ќе оди таксито, но не и на мене.
Јас останувам.
Што се случи со оваа земја? Ништо чудно, што немате ништо изумено.
Немате никаква идеја.
Ако не сме ние и компирот немаше даго откриете.
Може ли еден печен компир тогаш?
Прво прибежиште, после оган и тогаш храна.
Првото правило за преживување.
Благодарам, Крокодиле Данди.
Зашто не замолчиш?
Што и да било, ќе се снајдеме.
Да? Нели?
Нели?
Да?
Еј, ми го знаеш мотото,
еден за сите и сите за еден.
Добро си џвакаше тутун.
Нели ми го даде? Сите за еден и еден за сите.
О!
Е, г-не Преживување.
Човекот го направи оганот!
Закасни, тој веќе беше тука.
Штом така викаш.
И тој исто така не зборува англиски.
Кловн со црвен нос и големи обувки?
Коко или Бобо или слично.
Видете, г-не, не ни требат повеќе плакати.
Имаме доволно.
Шефот има два бесплатни билета.
Ако најдеш уште два, ќе пробам да најдам место
за уште еден.
Задржете, г-не.
прво купуваш и после пиеш.
И го отвори како добар христијанин.
Не не, молам.
Те молам, те молам.
Не!
Жалам за ова.
Земи колку сакаш.
Не може шише со вода да ни го расипе пријателството.
Не верувам дека тој измислен туш да работи.
Г-ѓо бањата ве чека.
Крпата, мадам.
Стој од другата страна на вратата. Благодарам.
Ќе пазам на вас, чесно, со мојот живот.
И ќе продавам билети
за параванота.
Чесно, како да не.
Саерс!
Кој си ти?
Е, не сум Златокоса, или сум?
Хантер.
Г-н Хантер за тебе.
Гледам, дека сте се раскомотиле пријатно и удибно во мојата куќа
Сакав да ве прашам зашто сте тука.
Ние само... - Се изгубивте.
Да, како погоди? Ве следев пет миљи.
Исплашивте се живо од тука до Килернеј.
Видете, ние сме...
Жалам за тоа.
Се разбира.
Има ли некаква шанса да ни помогнете да најдеме излез?
Сабајле.
Сега, можеби една од вас дами, ќе сервира вечера.
Јас ќе се истуширам...
...ако е останато вода.
Тргни се од тука. Нема аутограми.
Вода.
Имаш ли менаџер?
Сакаш ли вода? Еве ти нешто подобро од вода.
Стани маж.
Исус, господине, не се обидуваме да влезаме внатре, искрено.
Ти г-н Мускул ли си?
Тој не е Коко. Рунтавиот кловн сега е тој.
Сакам...
Што рече? Мислам, дека сака вода.
Сигурно тренирал голтање на оган и го голтнал.
Ете таму, г-не, ако не се опоравите, пробајте со шеќер.
Вечерата е готова.
Нема да умреш од тоа.
Кажете ми, г-не...
Хантер.
Се прашувам, дали целото време живеете тука?
Што мислиш, дека сум, пештерски човек?
Прекрасно место, за да си далеку од се.
Нешто такво.
Среќни сме, што не најдовте,
но можете ли да не насочите кон цивилизацијата?
Тука има повеќе цивилизација, отколку во повеќето градови.
Се разбира, дека е така.
Јас сум археолог, специјализиран за каливите тела.
Значи дека си на правото место.
Тука има повеќе тела, отколку во многу други гробишта.
Како стигнале тука? Казни, жртви,
несреќи.. доста добар материјал.
Секој ден работниците откриваат делови од нив во калта.
Може ли да смениме канал.
Се сомневам.
Извини, за што сакаш да разговараме?
Некој од вас, барал ли нова куќа на пазарот?
Јас не. Само разгледувам.
Истото.
Не, освен ако е половина цена и без тарифи.
Ајде, некој да раскаже нешто.
Што стана со ирскиот дар од господ?
Точно тоа ти недостасува.
Секој си има своја приказна.
Што е најлудото нешто, што си го направил?
Добро, тогаш.
Нај откаченото нешто е, кога ме бркаа џандарите.
Возев на нормална тарифа кон Даблинската болница,
една дама, која што чекаше близнаци.
Токму кога поминувавме по кружниот мост.
Таа започна да се пораѓа на задното седиште
Се колнам во Бога. - И што се случи?
Ја притиснав педала и поминав на црвено, после во насрещното.
Кога пристигнавме,
имав три полициски коли зад грбот.
Едвај успеав.
Какви беа бебињата, машки или женски?
А? Машки или женски?
Од каде да знам.
како ме пуштија џандарите, таа исчезна.
Никогаш не ја видов пак. И знаеш ли што?
50 лири за чистење на задното седиште,
а дури не земав ни бакшиш. Се колнам во Бог.
И ние имаме една случка, нели Мелори?
Се прибиравме,
возевме покрај езеро
и го видовме едно мало момче
како стоеше и гледаше од брегот.
Миља по-надолу, Мелори ми рече да сопрам.
Имаше нешто чудно во тоа дете,
стоеше и гледаше во водата.
Ја свртевме колата и се вративме.
Кажи им, Мел.
Се вративме назад.
Момчето имаше околу три години.
Го прашавме што прави тука само,
и тоа ја посочи водата.
Таму имаше човек и ние скокнавме во водата.
- Не, ти скокна. - Кој вика така?
Како и да е, го извадивме и му дадовме вештачко дишење.
Се покажа дека таткото на момчето го понело на риболов,
добил епилептичен напад и паднал во водата.
Преживеа ли? Мислам дека да.
Линејката пристигна после тоа и повеќе не ги видовме.
Сеуште можам да го видам лицето на малото момченце.
А ти?
И ти ли си херој?
Не, не јас не сум, пријател.
Ништо интересно, откривам жртви на 2000-годишни убиства.
А ти?
Му го спасив животот на еден мој пријател еднаш.
Помогни ми, помогни ми.
Беше дојден на лов,
претрпал злополука.
Го носев,
седум миљи на грб до најблискиот пат.
И што се случи?
Умре.
Исусе. Секој сака среќен крај.
Не и ако живеете, за да барате каливи тела.
Ако си беше доброто старо убиство. немаше за што да ровја.
Ископав едно од твоите пријателчиња. - Кога?
Пред неколку години.
И што направи? Ги викнав џандарите.
Веројатно го дале на некој како тебе.
Каде било тоа? Виклоу.
Кога точно?
Што е тоа, Гвантанамо Беј?
Знам, за секое ископано тело, во последните 20 години.
Тоа од Кевин, од Клонакилти.
Ако сте нашле нешто и не сте известиле...
Не разбирам што толку галамиш.
Што и да е, стоело таму
под водата над 2000 години.
Никому не му гајле за него, така да што толку голема работа?
Ќе ја дознаеме иднината кога ќе погледнеме во минатото.
Освен ако минатото не е уништено од некој простак.
Еби се! - Не е за нас.
За нив е.
Заслужуваат достоен погреб барем.
Не и ако племето, ги фрлило таму.
На тој начин ги казниле.
Што сакаш да кажеш? - Така биле ставени за да се казнат.
Телата не можат да станат прав.
Душите не можат да одат, ниту во рајот, ниту во пеколот
Има специјално место во пеколот, за такви,
кој што ги фрлил таму.
Добро, доволно, доста ми е.
Нема да стојам и да ги слушам
г-н и г-ѓа "спасители на Криптатот", цела ноќ.
Имам да одам на разни места, да се видам со луѓе,
затоа си одам уште сега.
Не биди глупава. - Надвор е темно. Немој.
Ако толку се грижите за мене, зашто не дојдете со мене.
Добро, така и мислев, немам што да земам.
Мило ми беше. Ќе се видиме.
Видете, г-ѓо, може да не ви е пријатно, но има да ми платите.
Значи доаѓаш со мене?
Доаѓам.
Движете се на откриено, држете се до патот.
Ако се изгубите, бидете лево од водата,
и од десно од платформите.
Патот е на околу три миљи погоре од десната страна.
Св. Кристофер.
Покровителот на каливите луѓе и таксиметар шофери.
Што, по ѓаволите, беше тоа?
Женска лисица.
Во период на парење се.
Плачешките лисици се претпоставува,
дека се произлезени од легендата за Банши.
Малку е касно, за такви приказни.
Каде по ѓаволите тргна?
Колку поскоро тргнеме, толку подобро.
Има нешто чудно во обитателите тука.
Можеби и ти би нашол за чудно да се прибереш
и да го затекнеш домот полн со непознати луѓе.
Можете да си легнете.
Јас одам на лов.
Сабајле си одите.
Лека ноќ.
Лека.
Што има?
Сонував, дека сум се вратила назад.
Каде назад?
Никаде.
Благодарам.
Ќе дојдеш ли, пред нашата Златокоса да не остави?
Добро, да си одиме.
Толку ли е тешко да пратат некој да не најде.
Ако воопшто ја напуштиле калта. - Не е толку тешко.
Не и ако си дење со некој, кој што го знае патот,
а сами ноќе? Може да се вртеле во круг.
Чекај, викни ги назад.
Неверојатно. Што е тоа?
Тоа е калива патека. Дрво на возраст од 2000 години.
Во бронзената ера, племињата ги направиле патиштата и ги покриле.
Се движеле брзо,
додека непријателите им се вртеле во круг.
За Бога, доста. - Сериозно!
Тоа е првиот, кој што го наоѓам по 10 години. Треба да го проследим.
Не познавам тој дел на тресавиштето.
Дај ми половина час да го следам. Сеуште е рано.
Мора да го следам. Ќе се држам до патот.
Препорачувам и ти да го направиш истото. - Еј, не се обиждај,
не си забележал, дека братучетка ми едвај оди?
Доаѓаш тука сам на некоја експедиција.
Мора да го следам!
Ќе ве стигнам.
А јас што, да кажам на шефот дека му го оставив гостинот во калта?
Не е задолжително. Можеш да ми помогнеш.
Земи го и помогни ми да го маркирам патот.
За некој, кој што очајано сакаше да си оди од тука,
на пат сте да се изгубите пак.
Е, ние не.
Ајде.
Лошо. Ја изгубив патеката.
Стој тука, додека не ја најдам.
Дино! Дино, се е во ред.
Што се случи?
Каде е Вал?
Таа не ме послуша. Таа просто не ме послуша.
Започна да трча, а после ништо.
Ништо.
Г-н Хантер, чекајте!
Таа застана!
Ајде, Мелори!
Што по ѓаволите е тоа?
Вал.
Како може труп да фати некого? Тоа е невозможно.
Нема невозможни работи тука.
Се враќаме во бараката, пред да падне во хипотермија.
Не! Треба да се тргнеме од тука.
Одведи го Дино до патот за да доведе помош.
Ние ќе ја однесеме Мелори во куќата.
Ајде.
Мора да ја вратиме во колибата
и да ја затоплиме додека Хантер се врати.
Тој нема да се врати. Кој го кажа тоа?
О, ајде де!
Откако Вал отиде.
кој е другиот, кој што ја напушти куќата?
Хантер. - А кој ја откри Мелори?
Сигурно никој од нас не видел каде паднала?
Но тој ја спаси.
Ја спаси од што? Од труп?
Слушај, момиче, од таму од каде што доаѓам,
мртвите фаќаат луѓе само во филмовите.
Мора да му веруваме. - За што?
Што знаеме за него освен,
дека се шета наоколу навечер со оружје?
Тука.
Или не напуштил за добро,
или ќе го заврши започнатото.
Што сакаш да кажеш?
Прво Вал, после Дино,
Сега нас.
Нека еден од вас да отиде по помош, не можам да ја оставам.
Ајде, да ја дигнеме.
Мислам, дека грешиш.
Ако сакаше да не повреди ќе ќе го направеше тоа уште сношти.
Тој е ловец, за Бога!
Ловците ловат.
И ти ли го виде?
По ѓаволите, да.
Кои се тие?
Каливи трупови.
Што сакаат? Освета.
Зашто си тука?
За да ги ловувам и да ги погребувам.
Господи! И си мислев, дека имам гадна работа.
Памтиш ли сношти кога си разкажувавме приказни?
Не со подробности.
Да, јасно. Мојата не беше многу вистинска.
И кој дел не беше вистински?
ситете.
Направив го, за да избијам една друга случка од главата.
Беше тоа со една стара измамничка.
Патничка? - Да, редовна патничка.
Требаше да ја возам со некаков караван,
и за попреку минавме преку калта.
Таа беше малку пијана.
Должеше некаде 30 фунти
и ми кажа, дека нема пари.
Тргнав да ја исфрлам од таксито.
И таа ми кажа: "Г-не, ќе платам на друг начин".
бев 50 на 50.
40 секунди после тоа, веќе бевме на задното седиште.
Ризик на професијата. - Да.
Таа ми кажа, дека и должам 20 фунти бидејки било гадно.
Побеснев и... "Тргај се, Тргај се, од таксито! "
Таа се развика.
Јас треснав вратата, го пуштив радиото и ја натиснав педалата.
Околу 40 миљи подолу по патот Чув страшен шум.
Си реков:
"Боже, кучката ми дупнала некоја гума".
О, Еби се!
Само дека не беше гумата.
Тоа беше таа.
Сигурно си ја закачила јакната кога сум ја затворил вратата.
Сум ја влечел целиот пат.
Беше ужасно. Пробав да направам нешто,
но таа беше мртва.
Тоа било несреќен случај. - Аха.
Кој ќе ми поверува дека тоа било инцидент?
Дури и да го направеа тоа, и порано сум имал проблеми со џандарите.
Требало да се ослободиш од телото.
Жалам.
Патеката излегува на патот,
се надевам дека ќе ја следиш.
Чувте ли што реков?
Секој си има приказна.
Продолжи. Тргај се.
Г-н Хантер?
Можам ли да прашам нешто?
Мислите ли, дека требаше да им ја кажам
вистинската приказна за девојката?
Јас сум ловец, а не свештеник.
Спуштете го креветот.
Заладува. колку ќе ти треба да запалиш оган?
Знам, дека кажав, дека искористив две клечки.
Заборавив да спомнам, дека едната од нив беше во кибритот.
Ајде дај.
Да, во една дупка!
Не само ти си херојот на калта, г-н Хантер.
Го изгоревме последниот торф, ни требаат суви дрва.
Потребна и е болница.
Дино ќе се врати наскоро. - Не можам да чекам повеќе.
И ако ти не отидеш, јас ќе отидам.
Ти дури не го знаеш ни правецот. Ако Хантер сакаше да ни повреди,
дали ќе ни го покажеше правиот пат?
Кој рече, дека е правиот пат?
Ќе ја следам каливата патека.
За Бога, таа има 2000 години.
Кој знае дали води некаде? Сигурно води некаде.
И јас ќе одам, ќе се влечам или плукам,
додека не најдам помош за Мелори.
Се колнам...
ако таа умре, пред да се вратам. Бог да ви е на помош!
Ајде, Бетси! Ајде, Бетси!
Ајде де!
Ајде, Бетси. Ајде де!
Најде ли нешто?
Да, таа тргна да бара пат.
Имав во предвид торф.
О, да.
Треба да стигнат.
Има останато малку храна, треба да каснеш нешто.
Не, благодарам.
Мислиш ли, дека ќе се вратат?
Да, треба. - А ако не се вратат?
Ако не, еден од нас ќе треба да тргне утре изутрина,
а другиот да остане со Мелори.
Не, вети ми, дека ќе останеме заедно.
Зашто не ми го кажа уште во колата?
Можеби никогаш немаше да се удриме во кравата.
И јас сакав да сум во Даблин, и да се радувам
дека сум се тргнала од тој гомнар.
А јас сакав да се закачам со стјуардесите во авионот.
О, така ли. Се среќа следниот пат.
Не сакам следен пат.
Сакам сега.
Не!
Тргни се од мене! Не!
Те молам, не, тргни се од мене!
Не!
Не беше тој.
Не! Тој сакаше да комуницира!
Не!
Ајде, тргај се.
Ајде.
Нема смисла да се гледаш.
Тој нема да дојде, додека не се стемни.
Така ли? Штом знаеш толку, зашто толку луѓе умеа,
а ние се криеме во барака, која што ќе се распадне,
без дури некој да ја бутне.
Не сум ве поканил јас тука.
Што?
Значи си сакал тоа да се случи?
Што за птица си?
Јас сум ловец.
Тоа не ти е некој трофеј, кој што можеш да го закачиш на зид.
Виде што стана кога го погоди.
Не знам што е, но ако некогаш бил човек, сега не е.
Тој е еден голем Кловн, такали?
Колку од нив си видел порано?
Тој е третиот. - Третиот?
И што се случи со другите двајца?
Ги погребав.
О, не.
Треба да ги држиш подалеку од водата.
Дел од него сака да умре и да заспие,
А другиот дел сака да живее.
И ќе направи се, за да не остане на темно.
Само ми се приближуваше.
Немаше да ме повреди.
За некој, кој што долго ги изучавал,
не знаеш многу за нив?
Тој се обидуваше да се доближи.
Сакаше да види како умираш.
Се е во осветата.
кој по ѓаволите си ти, некој луд,
Се криеш во оваа барака со грст куршуми?
Престанете да се карате.
Каде е Хана?
Отиде да бара помош.
Само држете се.
Еден од нас треба да отиде.
Ти го знаеш патот.
Сум чекал толку години на ова.
И ќе ти кажам нешто:
нема да го пропуштам.
Наполно луд.
Се ова е лудост.
Ќе ми помогнеш ли,
или ќе бараш сопствен начин, да се извлечете?
Така си и мислев.
Му приготвив мало изненадување.
Држи се.
Таа е мртва, нели?
Таа беше добар човек.
Се разбира, дека беше.
Добрите луѓе, можат да прават лоши работи.
Одмори се сега.
Ќе имам доволно време да одмарам.
Треба да ти кажам нешто. Што?
Вистинската приказна.
Патувавме сами.
Се чуствував виновна, за тоа што се случи.
Не ли е глупаво?
И мислам, дека се изгубивме.
Таа ми ја буташе картата во лицето.
Затоа не го ни видов.
Кој?
Некој старец.
Копач на торф.
Носеше права лопата,
како оние во музеите.
Тенки долги ножеви.
Се вика бел.
Удри во предното стакло.
Знаев, дека е мртов.
Нозете му беа искривени.
Сакав да го однесеме во болница.
Сум гледал на телевизијата како луѓето се способни,
да вратат некој во живот.
Но само на телевизијата.
Точно тоа го кажа и Хана.
Таа учеше на колеџ
и иднината и висеше на конец.
Без причина.
Што направивте? - Не можев да го докусурам.
И Хана го одвлече,
од страна на патот.
и ми ха даде правата лопата.
Одмори само.
Тој почива во мир сега.
Не мислам така.
Кога ги затворам очите,
го гледам како ме чека во темницата.
И Хана исто така е таму.
Види,
утре ќе те отведеме од тука.
Се, што треба да направиш, е да се држиш.
Таа кажа ли нешто?
Не.
Што е тоа?
Тоа е мамка. Тие сакаат водата.
Зашто си тука? Бидејки сум ловец.
Не ме лажи.
Сите сме тука поради нешто.
Сеуште не знам поради што.
Добро, слушај, професоре,
Вал ископа едно каливо тело,
и го фрли назад.
И Дино, влачел бедна циганка со колата по патот.
Ја фрлил во калта.
Мелори кажа, дека со Хана згазиле некој старец
и го погребале.
Јас не сум убил никого.
Можеби си мислат, дека знаеш премногу.
А ти?
И твојата приказна за спасувањето е целосно ѓубре.
Направив се за да го спасам.
Помогни ми, помогни ми.
помош.
Не ме оставај...
Помогни ми.
Зашто?
Бидејки можеше да преживее.
Бидејки ми се стори најдобрата идеја во моментот,
или можеби бидејки сум само многу, многу лош човек.
Не мислам така... - Шшт!
Играта започнува.
Ајде де!
Ајде, удри го!
Ајде.
Ајде де! Оди во бараката.
Бегај!
Помош, отвори ја проклетата врата!
Ајде де, нема ли да отвориш?
Колку време бев во безсознание? Еден час, можеби.
Вратата!
Ја затворив.
Ако воопшто издржи.
Хантер.
Мелори? - Мртва е.
Мислев, дека и ти си умрел.
За малку, благодарение на тебе.
Верувај ми, ќе те убијам.
Направив се најдобро, за да ти ги скратам непријатностите.
Мора да му помогнеме. Зашто?
Бидејки единствената причина што сме живи, е дека не сме како останатите.
Сите имале тајна.
Секој од нив убил некој по грешка и пробал тоа да го скрие.
Ние не сме. - Напротив.
Јас го направив тоа, свесно,
кога имав 13 години.
Мајка ми замина во Англија.
татко ми ме оставил, кога сум се родила.
Ме испратиле да живеам кај Чичко ми Дезмонт
и тета Алис
на место, не по-добро од ова.
Тета Алис беше преокупирана од молитви.
Таа поминуваше цели денови
чистејки го подот на куќата
и целата вечер се молеше во црквата,
за душата на маж и.
Кога таа излагаше, тој го користеше моментот.
Ме уплаши.
Прво само ме допираше.
Повратив
и тоа го изнервира.
Пробав да и кажам на тета, но таа само ме шамароса во лицето
и почна до оди во црква и прку ден.
Кога ќе видеше, дека е излезена,
тој доаѓаше...
секој ден.
И на крајот...
Забременив.
Тие дури не дознаа, дека сум бремена.
Или така се правеа.
И јас не знаев што да правам.
Родив мртво бебе,
и бев радосна.
Не сакав да се будам со моите стравови наутро.
Така, дека побегнав низ полето
кон калта за да најдам каде да го погребам.
Но тој ме фати.
Излези, Саерс.
Да не се плашиш.
Ме фрли на земјата.
Тој ме фрли на земјата.
И го направи пак
и пак, и пак
додека калта не стана црвено од крвта.
Имав нож.
Со него успеав да го погребам бебето.
И го искористив.
Шшт.
Си била само мало девојче.
Си морала така за да го спасиш сопствениот живот.
Сеуште ли мислиш, дека секој заслужува спасение?
Ти заслужаваш.
И можеби, дури и Хантер.
Да го направиме тоа.
Боже семоќни.
О Боже.
Саерс!
Нема крв.
Еј!
Оган и вода.
Што? Оган, вода.
Дејвид! Оган, вода!
Оган и вода. Што?
Оган и вода. Им треба вода, за да преживеат.
Можеби огнот ги држи на страна.
Оган, вода.
Вечерата е готова.
Ајде, те имам.
Жалам.
Да си одиме дома.